Tko su ‘ukrajinski ultranacionalisti’ koji su Putinu jedan od izgovora za rat

Ruske priče o “ukrajinskim ultranacionalistima” počele su nakon “Narandžaste revolucije” (2004-05), što je bio prvi primjetan pomak prema prozapadnjaštvu u Ukrajini, posebno nakon što su vlasti te zemlje dodijelile status “heroja” vođi Stepanu Banderi, piše Al Jazeera.

Bandera (1909-59) jedan je od najistaknutijih vođa “nacionalno oslobodilačkog pokreta”, koji je okupljao nacionaliste koji su se pobunili protiv poljskog utjecaja u zapadnoj Ukrajini. Pokret se potom pretvorio u savez, koji se usprotivio Sovjetima, smatrajući ih “okupatorima”, te počinje pozivati na nezavisnost Ukrajine.

Sovjetski savez je zabranio pokret i borio se protiv njega, optužujući ga da je sklopio savezništvo s nacističkom Njemačkom i za izdaju, da bi potom bio izvršen atentat na Banderu u Minhenu u Njemačkoj.

Nakon vladavine vođa “Narandžaste revolucije”, u periodu između 2010. do kraja 2013. godine, režim proruskog predsjednika Viktora Janukoviča poništio je titulu “heroj” koja je dodijeljena Banderi, kako bi smirio bijes Moskve, nasljednice Sovjetskog saveza.

‘Nacisti’ u očima Rusa

Nakon “Revolucije dostojanstva i slobode” 2014. godine u Ukrajini, ili onoga što Moskva smatra “pučem”, Banderu je ponovno dodijeljena titula “heroja”, a mnoge ulice su ponijele njegovo ime. U Rusiji su se “nacistima i ultranacionalistima” nazivali svi koji su sudjelovali u “revoluciji”, odnosno “puču”, ili su je podržavali, kao i svi oni koji su se protivili “aneksiji” Krima nakon toga ili se kasnije borili protiv proruskih separatista u regiji Donbas.

U tome su se posebno istakle pojedine stranke i pokreti u odnosu na druge, kao što su pokret “Desni sektor”, stranka Svoboda te dobrovoljačke vojne skupine, koje su se kasnije pridružile ukrajinskoj vojsci kako bi se borile s proruskim separatistima, poput bataljona “Azov”, piše Safwan Jolak.

Pod izgovorom borbe protiv ovih skupina i zaštite svojih građana i manjina, Moskva je anektirala Krim i podržavala separatiste, a na kraju i priznala “nezavisnost” njihovih republika te pokrenula potpuni rat protiv Ukrajine.

Nacizam i ekstremizam

Iako su to strane koje se najviše drže ukrajinskog jezika kao jedinog službenog jezika u državnim institucijama, nacionalne stranke, snage i pokreti protive se tome da budu opisani kao nacisti, ekstremisti i rasisti prema osobama koje govore ruski jezik ili vode rusko porijeklo, ali i drugima.

Yuri Mindjuk, bivši šef Političkog biroa pokreta “Desni sektor”, rekao je za Al Jazeeru: “Imali smo zastupnike u Parlamentu, imali smo bataljon koji se borio protiv separatista u istočnoj Ukrajini, a među nama je bilo onih koji su govorili ruskim jezikom. Odanost zemlji je bio i ostao prioritet”.